Shloka 54
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
सा तमुवाच--भ्राता तवानपत्य एव स्वर्यातों विचित्रवीर्य: । साध्वपत्यं तस्योत्पादयेति,सत्यवतीने उनसे कहा--“बेटा! तुम्हारे भाई विचित्रवीर्य संतानहीन अवस्थामें ही स्वर्गवासी हो गये। अतः उनके वंशकी रक्षाके लिये उत्तम संतान उत्पन्न करो”
sā tam uvāca—bhrātā tavānapatya eva svargato vicitravīryaḥ | sādhv apatyaṃ tasyotpādayeti |
สัตยวตีจึงกล่าวแก่เขาว่า “ลูกเอ๋ย พี่ชายของเจ้า วิจิตรวีรยะ ได้ไปสู่สวรรค์ทั้งที่ยังไร้ทายาท เพราะฉะนั้นเพื่อคุ้มครองและสืบต่อวงศ์ตระกูลของเขา จงให้กำเนิดบุตรอันประเสริฐแทนเขาเถิด”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dynastic and social responsibility: when a ruler dies without heirs, producing worthy offspring to preserve the lineage is treated as a dharmic obligation aimed at protecting family continuity and the stability of the realm.
Satyavatī addresses a man (contextually, her son Vyāsa) and informs him that Vicitravīrya has died childless; she urges him to beget children on Vicitravīrya’s behalf so the royal line will not end.