Shloka 11
ययाति–शक्रसंवादः
Speech-Ethics and Forbearance in the Celestial Court
तमेकं रहिते दृष्टवा शर्मिष्ठा चारुहासिनी । प्रत्युदगम्याञ्जलिं कृत्वा राजानं वाक्यमब्रवीत्,मनोहर हासवाली शर्मिष्ठाने उन्हें एकान्तमें अकेला देख आगे बढ़कर उनकी अगवानी की तथा हाथ जोड़कर राजासे यह बात कही
tam ekaṁ rahite dṛṣṭvā śarmiṣṭhā cāru-hāsinī | pratyudgamyāñjaliṁ kṛtvā rājānaṁ vākyam abravīt ||
เมื่อเห็นพระราชาอยู่เพียงลำพังในที่สงัด นางศรมีษฐาผู้มีรอยยิ้มอ่อนหวานก็เข้าไปต้อนรับ แล้วประนมมือถวายความเคารพ ก่อนกราบทูลพระราชาดังนี้
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds maryādā (propriety): even in private or emotionally charged circumstances, one approaches others—especially a ruler—with respectful demeanor (añjali) and measured speech, highlighting the ethical value of self-restraint and decorum.
Śarmiṣṭhā notices the king alone in a secluded spot, goes forward to meet him, greets him with folded hands, and begins to speak—introducing a private conversation that will carry narrative consequences.