Shloka 6
ययातिः शर्मिष्ठायाः ऋतुप्रार्थनां धर्मसंवादं च शृणोति
Yayāti and Śarmiṣṭhā: request in ṛtu and discourse on truth and dharma
कच उवाच पूज्यो मान्यश्न भगवान् यथा तव पिता मम । तथा त्वमनवद्याड़ि पूजनीयतरा मम,कचने कहा--निर्दोष अंगोंवाली देवयानी! जैसे तुम्हारे पिता भगवान् शुक्राचार्य मेरे लिये पूजनीय और माननीय हैं, वैसे ही तुम हो; बल्कि उनसे भी बढ़कर मेरी पूजनीया हो
kaca uvāca | pūjyo mānyaś ca bhagavān yathā tava pitā mama | tathā tvam anavadyāṅgi pūjanīyatarā mama ||
กจะกล่าวว่า “โอ้เทวะยานีผู้มีอวัยวะไร้ที่ติ ดังที่บิดาของท่านคือพระศุกราจารย์ผู้ควรเคารพนับถือ เป็นที่บูชาและยกย่องสำหรับข้า ฉันใด ท่านก็ฉันนั้น; ยิ่งกว่านั้น ท่านยิ่งควรแก่การเคารพบูชาสำหรับข้ายิ่งกว่าเขา”
कच उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dhārmic speech and etiquette: honoring one’s teacher (guru) and showing reverence through restrained, respectful words. It also illustrates how praise can be used to maintain harmony and acknowledge moral obligations.
Kacha addresses Devayānī and declares that he reveres her as he reveres her father Śukrācārya—indeed, even more. The statement occurs within their interpersonal exchange in the Kacha–Devayānī episode, where issues of gratitude, propriety, and relationship boundaries are in play.