Shloka 36
Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
द्वादशैवादिते: पुत्रा: शक्रमुख्या नराधिप । तेषामवरजो विष्णुर्यत्र लोका: प्रतिष्ठिता:,त्वष्टाकी पुत्री संज्ञा भगवान् सूर्यकी धर्मपत्नी हैं। वे परम सौभाग्यवती हैं। उन्होंने अश्विनी (घोड़ी).का रूप धारण करके अन्तरिक्षमें दोनों अश्विनीकुमारोंको जन्म दिया। राजन्! अदितिके इन्द्र आदि बारह पुत्र ही हैं। उनमें भगवान् विष्णु सबसे छोटे हैं, जिनमें ये सम्पूर्ण लोक प्रतिष्ठित हैं
Vaiśampāyana uvāca—dvādaśaivāditeḥ putrāḥ śakramukhyā narādhipa | teṣām avarajo viṣṇur yatra lokāḥ pratiṣṭhitāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—โอ้เจ้าแห่งมนุษย์, อทิติมีบุตรชายครบสิบสององค์ โดยมีศักระ (อินทรา) เป็นประมุข. ในหมู่พวกเขา วิษณุเป็นองค์เยาว์ที่สุด; และในพระองค์นั้นเอง โลกทั้งหลายตั้งมั่นอยู่
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames cosmic stability as grounded in Viṣṇu: even within a genealogy of powerful deities (the twelve Ādityas), the youngest—Viṣṇu—is presented as the ultimate support in whom the worlds rest, emphasizing divine sustenance and order.
Vaiśampāyana, narrating to the king, identifies Aditi’s sons as twelve, led by Indra, and highlights Viṣṇu as the youngest among them, adding a theological note that all worlds are established in him.