Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
त्रयस्तस्य वरा: पुत्रा: सर्वभूतमनोहरा: । शम: कामश्न हर्षश्ष तेजसा लोकधारिण:,उनके तीन श्रेष्ठ पुत्र हैं, जो सम्पूर्ण प्राणियोंके मनको हर लेते हैं। उनके नाम हैं--शम, काम और हर्ष। वे अपने तेजसे सम्पूर्ण जगत्को धारण करनेवाले हैं
trayās tasya varāḥ putrāḥ sarvabhūtamanoharāḥ | śamaḥ kāmaś ca harṣaś ca tejasā lokadhāriṇaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เขามีบุตรชายผู้ประเสริฐสามองค์ ผู้ชนะใจสรรพสัตว์ทั้งปวง นามว่า ศมะ กามะ และหรรษะ; และด้วยเดชานุภาพอันรุ่งเรืองของตน พวกเขาเป็นผู้ค้ำจุนโลกทั้งหลาย
वैशम्पायन उवाच
The verse links personal qualities to world-order: virtues (śama—restraint, harṣa—joy) and even powerful impulses (kāma—desire) become world-sustaining when integrated and governed by tejas (disciplined potency). It suggests that inner dispositions, when rightly held, support dharma in society.
Vaiśampāyana continues a genealogical account, naming a figure’s three distinguished sons—Śama, Kāma, and Harṣa—and praising them as captivating and as upholders of the world through their tejas.