Shloka 18
Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
प्रह्माद: पूर्वजस्तेषां संह्वादस्तदनन्तरम् । अनुह्वादस्तृतीयो5भूत् तस्माच्च शिविबाष्कलौ,उन पाँचोंमें प्रथणका नाम प्रहाद है। उससे छोटेको संह्ाद कहते हैं। तीसरेका नाम अनुह्ाद है। उसके बाद चौथे शिबि और पाँचवें बाष्कल हैं
prahmādaḥ pūrvajas teṣāṃ saṃhvādas tadanantaram | anuhvādas tṛtīyo 'bhūt tasmāc ca śivibāṣkalau ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ในหมู่พวกเขา ผู้พี่ใหญ่คือ ประหลาท; ถัดมาคือ สํหลาท. คนที่สามคือ อนุหลาท; และจากเขาได้กำเนิด ศิวี กับ พาษกละ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s concern with lineage and succession: names are preserved to show how responsibility, status, and dharma are transmitted through generations, anchoring later narratives in a remembered family order.
Vaiśampāyana is listing a sequence of descendants: Prahmāda as the eldest, then Saṃhvāda, then Anuhvāda, and finally noting that Śivi and Bāṣkala are born from Anuhvāda.