Shloka 15
आदि पर्व — अध्याय ५५: पाण्डव-कौरववैरस्य संक्षेपवृत्तान्तः
Synopsis of the Pāṇḍava–Kaurava Estrangement
यमो यथा धर्मविनिश्चयज्ञ: कृष्णो यथा सर्वगुणोपपन्न: । श्रियां निवासोडसि यथा वसूनां निधानभूतो5सि तथा क्रतूनाम्,तुम यमराजकी भाँति धर्मके निश्चित सिद्धान्तको जाननेवाले हो। भगवान् श्रीकृष्णकी भाँति सर्वगुणसम्पन्न हो। वसुगणोंके पास जो सम्पत्तियाँ हैं, वैसी ही सम्पदाओंके तुम निवासस्थान हो तथा यज्ञोंकी तो तुम साक्षात् निधि ही हो
yamo yathā dharmaviniścayajñaḥ kṛṣṇo yathā sarvaguṇopapannaḥ | śriyāṃ nivāso ’si yathā vasūnāṃ nidhānabhūto ’si tathā kratūnām ||
ท่านประหนึ่งพระยม ผู้รู้คำตัดสินอันแน่นอนแห่งธรรมะ; ประหนึ่งพระกฤษณะ ผู้พรั่งพร้อมด้วยคุณธรรมทั้งปวง. ดุจเหล่าวสุเป็นที่สถิตแห่งศรีและความมั่งคั่ง ท่านก็เป็นที่พำนักแห่งศรี; และในส่วนแห่งครตุ—พิธียัญ—ท่านคือคลังสมบัติของมัน เป็นขุมทรัพย์แห่งบุญกุศลโดยแท้.
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
The verse elevates dharma as a decisive, knowable standard (like Yama’s judgment) and links true excellence to comprehensive virtue (like Kṛṣṇa). It also ties ethical order to prosperity and to the integrity of sacrificial duty, suggesting that moral authority sustains both worldly well-being and sacred practice.
Āstīka is offering formal praise (stuti) to the powerful being before him, using renowned exemplars—Yama for dharma-judgment, Kṛṣṇa for complete virtue, the Vasus for prosperity, and sacrifices for merit—to honor him and establish his worthiness and beneficent stature in the unfolding episode.