Shloka 9
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
त्यजेयं विप्रिये च त्वां कृते वासं च ते गृहे । एतद् गृहाण वचनं मया यत् समुदीरितम्,“तुमसे अप्रिय कार्य हो जानेपर मैं तुम्हें और तुम्हारे घरमें रहना छोड़ दूँगा। मैंने जो कुछ कहा है, मेरे इस वचनको दृढ़तापूर्वक धारण कर लो”
tyajeyaṁ vipriye ca tvāṁ kṛte vāsaṁ ca te gṛhe | etad gṛhāṇa vacanaṁ mayā yat samudīritam ||
หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นอันเป็นที่ไม่พอใจแก่เจ้า เราจักละทิ้งเจ้า และจักเลิกพำนักในเรือนของเจ้าด้วย จงยึดถ้อยคำที่เรากล่าวนี้ไว้ให้มั่น—นี่คือวาจาที่เราประกาศแล้ว
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of spoken commitments: one should state conditions clearly and expect the listener to remember them. It also frames residence and association as contingent on mutual satisfaction—when displeasure arises, separation is presented as the chosen course.
Takṣaka speaks a conditional warning: if an action displeasing to the other party occurs, he will leave both the person and that person’s house. He urges the listener to take his words firmly as a binding statement.