परिक्षिद्वृत्तान्तप्रश्नः
Inquiry into Parīkṣit’s Conduct and the Beginnings of His Downfall
यथा दृष्टमिदं चात्र त्वयाख्येयमशेषत: । यथा दारानू् प्रकुर्यात् स पुत्रानुत्पादयेद् यथा,'साधुशिरोमणे! उस जरत्कारुकी तपस्या हमें इस संकटसे नहीं उबारेगी। देखिये, हमारी जड़ें कट गयी हैं, कालने हमारी चेतनाशक्ति नष्ट कर दी है और हम अपने स्थानसे भ्रष्ट होकर नीचे इस गड्ढेमें गिर रहे हैं। जैसे पापियोंकी दुर्गति होती है, वैसे ही हमारी होती है। हम समस्त बन्धु-बान्धवोंके साथ जब इस गड़ढेमें गिर जायँगे, तब वह जरत्कारु भी कालका ग्रास बनकर अवश्य इसी नरकमें आ गिरेगा। तात! तपस्या, यज्ञ अथवा अन्य जो महान् एवं पवित्र साधन हैं, वे सब संतानके समान नहीं हैं। तात! आप तपस्याके धनी जान पड़ते हैं। आपको तपस्वी जरत्कारु मिल जाय तो उससे हमारा संदेश कहियेगा और आपने यहाँ जो कुछ देखा है, वह सब उसे बता दीजियेगा! ब्रह्मन्! हमें सनाथ बनानेकी दृष्टिसे आप जरत्कारुके साथ इस प्रकार वार्तालाप कीजियेगा, जिससे वह पत्नी-संग्रह करे और उसके द्वारा पुत्रोंको जन्म दे। तात! जरत्कारुके बान्धव जो हमलोग हैं, हमारे लिये अपने कुलकी भाँति अपने भाई-बन्धुके समान आप सोच कर रहे हैं। अतः साधुशिरोमणे! बताइये, आप कौन हैं? हम सब लोगोंमेंसे आप किसके क्या लगते हैं, जो यहाँ खड़े हुए हैं? हम आपका परिचय सुनना चाहते हैं!
takṣaka uvāca | yathā dṛṣṭam idaṃ cātra tvayākhyeyam aśeṣataḥ | yathā dārān prakuryāt sa putrān utpādayed yathā |
“สิ่งใดที่เจ้าได้เห็น ณ ที่นี้ จงบอกแก่เขาให้สิ้นเชิง และจงกล่าวให้เป็นทางที่เขาจะยอมรับภรรยา และให้กำเนิดบุตรโดยนางนั้น”
तक्षक उवाच
The verse emphasizes a dharmic priority: for preserving and redeeming one’s lineage, begetting offspring through marriage can be indispensable, even for an ascetic. Spiritual disciplines are praised, yet the narrative frames progeny as a unique means of sustaining family continuity and fulfilling obligations to kin/ancestors.
Takṣaka urges the interlocutor (who has witnessed the plight of Jaratkāru’s kin) to report everything fully to the sage Jaratkāru and to persuade him to accept marriage and produce children, so that his endangered relatives may be saved from their downfall.