Shloka 9
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
ततः स भगवान् दिद्वान् काश्यपो द्विजसत्तम: । भस्मराशीकृतं वृक्ष विद्यया समजीवयत्,तदनन्तर सौभाग्यशाली दिद्वान् द्विजश्रेष्ठ काश्यपने भस्मराशिके रूपमें विद्यमान उस वृक्षको विद्याके बलसे जीवित कर दिया
tataḥ sa bhagavān vidvān kāśyapo dvijasattamaḥ | bhasmarāśīkṛtaṃ vṛkṣaṃ vidyayā samajīvayat ||
ครั้นแล้วฤๅษีกาศยปะผู้ทรงเดช ผู้รู้แท้ และเป็นเลิศในหมู่ทวิชะ ได้อาศัยพลังแห่งวิทยาศักดิ์สิทธิ์ชุบชีวิตต้นไม้ซึ่งกลายเป็นกองเถ้าถ่านนั้นให้กลับคืน
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse presents vidyā (sacred knowledge) as ethically meaningful power: the truly learned use their insight and spiritual discipline to heal and restore life, not merely to display learning.
Sage Kāśyapa encounters a tree that has been reduced to ashes and, through his vidyā, brings it back to life—demonstrating the efficacy of rishi-knowledge and ascetic potency.