Shloka 11
Jaratkāru-nirukti and Parīkṣit’s forest encounter (जরত्कारुनिरुक्तिः—परिक्षिद्वनप्रसङ्गः)
तं च द्विषन्ति सततं स चापि बलवत्तर: । वरप्रदानात् स पितु: कश्यपस्य महात्मन:,किंतु वे नाग उनसे भी सदा द्वेष रखते हैं। मेरे पिता महात्मा कश्यपजीके वरदानसे गरुड भी बड़े ही बलवान् हैं
taṃ ca dviṣanti satataṃ sa cāpi balavattaraḥ | varapradānāt sa pituḥ kaśyapasya mahātmanaḥ ||
พวกนาคยังชิงชังเขา (ครุฑ) อยู่เสมอ และเขาก็ยิ่งมีกำลังเหนือกว่าพวกเขา ด้วยพรที่มหาตมะกัศยปะผู้เป็นบิดาประทาน ครุฑบุตรแห่งวินตาจึงทรงพลังยิ่งนัก
शेष उवाच
Educational Q&A
Unchecked hostility (dveṣa) becomes enduring when fueled by fear and power imbalance; boons and inherited power can intensify conflict, implying the ethical need for restraint and wise ordering of strength within dharma.
Śeṣa explains that the Nāgas perpetually hate Garuḍa, while Garuḍa is even more powerful because Kaśyapa granted him a boon—setting the background for the long-standing Garuḍa–Nāga antagonism.