Shloka 49
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
चक्राणि परिघांश्ैव त्रिशूलानि परश्वधान् | शक्तीश्न विविधास्तीक्ष्णा: करवालांश्व निर्मलान् | स्वदेहरूपाण्यादाय गदाश्षोग्रप्रदर्शना:
cakrāṇi parighāṁś caiva triśūlāni paraśvadhān | śaktīś ca vividhās tīkṣṇāḥ karavālāṁś ca nirmalān | svadeharūpāṇy ādāya gadāś cogrāḥ pradarśanāḥ ||
กาศยปกล่าวว่า “พวกเขาหยิบอาวุธนานาประการ—จักราวุธ กระบองเหล็ก ตรีศูล ขวานศึก หอกศักติอันคมหลากชนิด และดาบอันผ่องใสไร้มลทิน ครั้นแปลงกายให้เหมาะแก่สรีระของตนแล้ว ก็สำแดงคทาอันน่าสะพรึงกลัวด้วย”
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how the display of force—through an array of formidable weapons and assumed forms—can be used to intimidate and assert dominance; ethically, it hints at the escalation of conflict when power is showcased rather than restrained.
Kaśyapa describes a scene in which beings (implied combatants) arm themselves with many kinds of weapons and manifest fierce, self-like forms, openly exhibiting terrifying maces and other arms as a show of readiness for violent confrontation.