Shloka 7
जरितारिरुवाच आत्मासि वायोज्वलन शरीरमसि वीरुधाम् | योनिरापश्न ते शुक्रे योनिस्त्वमसि चाम्भस:,जरितारिने कहा--अग्निदेव! आप वायुके आत्मस्वरूप और वनस्पतियोंके शरीर हैं। तृण-लता आदिकी योनि पृथ्वी और जल तुम्हारे वीर्य हैं, जलकी योनि भी तुम्हीं हो
jaritārīruvāca | ātmāsi vāyo jvalana śarīramasi vīrudhām | yonir āpaś ca te śukre yonis tvamasi cāmbhasaḥ |
ชริตารีกล่าวว่า “ข้าแต่พระอัคนี พระองค์คืออาตมันแห่งวายุ และทรงเป็นกายสถิตในหมู่พฤกษาและเถาวัลย์. แผ่นดินเป็นครรภ์แห่งหญ้าและเถา; น้ำเป็นพลังเชื้อ (ศุกระ) ของพระองค์; และพระองค์เองก็เป็นครรภ์แห่งสายน้ำทั้งปวง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the elements are mutually sustaining: Fire is linked with Wind as its inner essence, manifests within vegetation, and is connected to water and earth as generative sources. This supports an ethical stance of honoring and protecting the natural order that sustains life.
Jaritāri addresses Agni with a hymn-like statement, identifying Agni’s cosmic functions—within wind, plants, and the cycle of water and fertility—thereby acknowledging Agni’s pervasive presence and power in the world.