Shloka 413
व्यताडयेतां संक्रुद्धौ शरैर्वज़ोपमैस्तदा । तदनन्तर वे दोनों युद्धकुशल वीर कुपित हो अपने वज्रोपम बाणोंद्वारा वहाँ आते हुए देवताओंको घायल करने लगे
vyatāḍayetāṃ saṃkruddhau śarair vajropamais tadā | tadanantaraṃ tau dvau yuddhakuśalau vīrau kupitau sva-vajropama-bāṇair tatra āyānto devatā vyathayituṃ pravṛttau ||
ครั้นแล้วทั้งสองโกรธเกรี้ยว ก็ประหารด้วยศรดุจวัชระ ต่อจากนั้น วีรบุรุษผู้ชำนาญศึกทั้งคู่ เมื่อเดือดดาล ก็เริ่มทำให้เหล่าเทพผู้กำลังมาถึง ณ ที่นั้น บาดเจ็บด้วยศรอันประหนึ่งสายฟ้า
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled anger (krodha) in battle can push warriors beyond customary bounds of reverence and restraint, creating ethical tension: martial prowess without self-mastery risks adharma, even when one is otherwise heroic.
Two battle-skilled heroes, inflamed with rage, unleash thunderbolt-like arrows and begin injuring the gods who are approaching the scene, escalating the conflict to a level where even divine beings are drawn into the violence.