Shloka 19
सिच्यमानो वसौधैस्तै: प्राणिनां देहनि:सृतैः । प्रजज्वालाथ सोडर्चिष्मान् स्वनादै: पूरयञज्जगत्,सुखदायिनी शीतल हवा चलने लगी। सूर्यमण्डल स्वाभाविक स्थितिमें दिखायी देने लगा। अग्निदेव प्रतीकारशून्य होनेके कारण बहुत प्रसन्न हुए और अनेक रूपोंमें प्रकट हो प्राणियोंके शरीरसे निकली हुई वसाके समूहसे अभिषिक्त होकर बड़ी-बड़ी लपटोंके साथ प्रजजलित हो उठे। उस समय अपनी आवाजसे वे सम्पूर्ण जगत्को व्याप्त कर रहे थे
sicyamāno vasūdhaiḥ taiḥ prāṇināṃ deha-niḥsṛtaiḥ | prajajvālātha so 'rcīṣmān svanādaiḥ pūrayañ jagat ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เมื่อถูกชโลมด้วยธาราไขมันที่ไหลออกจากกายของสรรพสัตว์ อัคนีเทพผู้รุ่งโรจน์ก็ลุกโพลงอย่างดุเดือด และด้วยเสียงคำรามกึกก้อง พระองค์แผ่ก้องไปทั่วทั้งโลก—เป็นภาพแห่งอำนาจทำลายล้างที่ไร้สิ่งต้านทานเมื่อไม่เหลือหนทางแก้ไขใดๆ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how destructive forces intensify when fed by the results of harm to living beings; when no restraint or remedy is present, power becomes all-consuming and spreads its impact across the world.
Agni, drenched in the fat exuding from creatures’ bodies, flares up with great flames and roars so loudly that his sound seems to pervade the entire world, marking a peak of fiery devastation.