Shloka 56
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
त्वत्प्रसादान्महादेव श्वो मे दीक्षा भवेदिति । एतच्छुत्वा तु वचन तस्य राज्ञों महात्मन:,तदनन्तर सामग्री जुटाकर वे पुनः भगवान् रुद्रके पास गये और बोले--“महादेव! आपकी कृपासे मेरी यज्ञसामग्री तथा अन्य सभी आवश्यक उपकरण जुट गये। अब कल मुझे यज्ञकी दीक्षा मिल जानी चाहिये।” महामना राजाका यह कथन सुनकर भगवान् रुद्रने दुर्वासाको बुलाया और कहा--'द्विजश्रेष्ठ! ये महाभाग राजा श्वैतकि हैं। विप्रेन्द्र! मेरी आज्ञासे तुम इन भूमिपालका यज्ञ कराओ।” यह सुनकर महर्षिने 'बहुत अच्छा” कहकर उनकी आज्ञा स्वीकार कर ली
tvatprasādān mahādeva śvo me dīkṣā bhaved iti | etac chrutvā tu vacanaṃ tasya rājño mahātmanaḥ |
พระราชาทูลว่า “ข้าแต่มหาเทวะ ด้วยพระกรุณาของพระองค์ เครื่องยัญญะทั้งปวงได้จัดหาแล้ว ขอให้พรุ่งนี้ข้าพเจ้าได้รับทีกษาเถิด” เมื่อพระรุทระทรงสดับถ้อยคำของพระราชาผู้มีจิตอันยิ่งใหญ่นั้นแล้ว จึงทรงเรียกทุรวาสาและมีพระบัญชาว่า “โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชะ นี่คือเศวตะกีผู้มีบุญ จงประกอบยัญญะให้เขาตามบัญชาของเรา” ฤๅษีทูลรับว่า “เป็นดังนั้น” แล้วรับพระบัญชาไว้.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred actions should be undertaken with proper preparation (sāmagrī), correct ritual procedure (dīkṣā), and legitimate authority—here shown by the king seeking divine approval and the rite being entrusted to a qualified sage. It also underscores humility: even a powerful ruler depends on grace and right guidance.
The king reports to Mahādeva that, by the deity’s favor, the sacrificial materials are ready and asks to receive initiation the next day. Rudra then calls the sage Durvāsā and orders him to officiate the king Śvetaki’s sacrifice; Durvāsā accepts.