Shloka 82
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
सुते सोमसहस्रे तु सोमार्कसमतेजसम् । सुतसोमं महेष्वासं सुषुवे भीमसेनत:,भीमसेनके सहस्र सोमयाग करनेके पश्चात् द्रौपदीने उनसे सोम और सूर्यके समान तेजस्वी महान् धनुर्थर पुत्रको उत्पन्न किया था, इसलिये उसका नाम सुतसोम रखा गया
sute somasahasre tu somārkasamatejasam | sutasomaṁ maheṣvāsaṁ suṣuve bhīmasenataḥ ||
ประหนึ่งกุศลแห่งโสมยัญนับพันได้บังเกิดครบถ้วนแล้ว ท้าวนางเทราปทีได้ประสูติโอรสจากภีมเสนะ เป็นมหาธนูรธรผู้รุ่งโรจน์ดุจพระโสมและพระอาทิตย์ จึงมีนามว่า “สุทโสมะ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links personal excellence (tejas, martial capability) and social recognition (naming, fame) with the idiom of sacrificial merit, suggesting that lineage is ideally celebrated through dharmic prestige and luminous virtue rather than mere power.
Vaiśampāyana narrates the birth of Sutasoma, describing him as a great archer and comparing his radiance to the Moon (Soma) and the Sun (Arka), and indicating Bhīmasena as his father.