Shloka 13
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
निवत्तश्नार्जुनस्तत्र विवाहं कृतवान् प्रभु: । उषित्वा तत्र कौन्तेय: संवत्सरपरा: क्षपा:,शक्तिशाली अर्जुन द्वारकामें लौट आये। वहाँ उन्होंने सुभद्रासे विवाह किया और एक सालसे कुछ अधिक दिनतक वे वहीं रहे
nivṛttaśnārjunas tatra vivāhaṃ kṛtavān prabhuḥ | uṣitvā tatra kaunteyaḥ saṃvatsaraparāḥ kṣapāḥ ||
อรชุนผู้เกรียงไกรกลับสู่ทวารกา แล้วประกอบพิธีอภิเษกสมรสกับสุภัทราโดยชอบธรรม กุนตีบุตรนั้นพำนักอยู่ ณ ที่นั้นเป็นราตรีครบหนึ่งปีและเกินกว่านั้นเล็กน้อย
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma in the form of socially recognized marriage (vivāha) and the stabilizing responsibility of household life, even for a heroic warrior—showing that personal conduct and lawful bonds support wider social order.
Vaiśampāyana reports that Arjuna returned to that place, performed a marriage, and then lived there for about a year (and a little more), indicating a sustained period of residence after the wedding.