Shloka 20
आदि पर्व — खाण्डवदाह प्रसङ्गः: पावकस्य याचनं तथा इन्द्रवर्षनिवारणोपायः
Adi Parva — Khāṇḍava episode: Agni’s request and the means to resist Indra’s rain
अहं च सौरभेयी च समीची बुद्बुदा लता,भारत! मैं, सौरभेयी, समीची, बुदबुदा और लता--पाँचों एक ही साथ उन ब्राह्मणके समीप गयीं और उन्हें लुभाती हुई हँसने तथा गाने लगीं
vaiśampāyana uvāca | ahaṃ ca saurabheyī ca samīcī budbudā latā |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าพเจ้า พร้อมด้วยเสารภยี สมิชี พุทพุทา และลตา—พวกเราทั้งห้าพากันไปหา พราหมณ์ผู้นั้นพร้อมกัน เพื่อยั่วยวนเขา เราจึงหัวเราะและขับร้องต่อหน้าเขา”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral test: deliberate enticement aimed at disturbing a brāhmaṇa’s restraint. In the Mahābhārata’s ethical frame, such scenes underscore the value of self-control (dama) and vigilance against actions that undermine dharma.
The speaker reports that five named figures—‘I’ along with Saurabheyī, Samīcī, Budbudā, and Latā—approach a brāhmaṇa together and attempt to attract him by playful laughter and singing.