Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
स नागभवने रात्रि तामुषित्वा प्रतापवान् | उदिते< भ्युत्थित: सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात्,प्रतापी अर्जुनने नागराजके घरमें ही वह रात्रि व्यतीत की। फिर सूर्योदय होनेपर वे कौरव्यके भवनसे ऊपरको उठे
sa nāgabhavane rātriṃ tām uṣitvā pratāpavān | udite 'bhyutthitaḥ sūrye kauravyasya niveśanāt ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— ครั้นวีรบุรุษผู้ทรงเดชได้พักค้างราตรีนั้นในวังของพญานาคแล้ว เมื่อสุริยะอุทัยก็ลุกขึ้นจากที่พำนักของเหล่ากุรุ (คุรวะ) ด้วยสง่าราศีแห่งความกล้า
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined, orderly conduct: the hero completes his stay respectfully and departs at the proper time (sunrise), suggesting restraint, mindfulness of time, and propriety even in unusual settings.
After spending the night in the Nāga-king’s abode, the valiant figure rises at sunrise and emerges from the Kaurava’s residence, indicating the transition from a night’s lodging to onward movement in the story.