Shloka 24
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
उलूप्युवाच जानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम् । यथा च ते ब्रह्म॒चर्यमिदमादिष्टवान् गुरु:,उलूपीने कहा--पाण्डुनन्दन! आप जिस उद्देश्यसे पृथ्वीपर विचर रहे हैं और आपके बड़े भाईने जिस प्रकार आपको ब्रह्मचर्य-पालनका आदेश दिया है, वह सब मैं जानती हूँ
Ulūpy uvāca: jānāmy ahaṃ pāṇḍaveya yathā carasi medinīm | yathā ca te brahmacaryam idam ādiṣṭavān guruḥ ||
อูลูปีกล่าวว่า “โอ บุตรแห่งปาณฑุ เรารู้ว่าท่านเร่ร่อนอยู่บนแผ่นดินด้วยเหตุใด และเราก็รู้ด้วยว่าเชษฐภราดาของท่านได้กำชับปฏิญาณพรหมจรรย์นี้แก่ท่านอย่างไร ประหนึ่งครูผู้สั่งสอน”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma as disciplined restraint: a vow (brahmacarya) is not merely personal preference but an ethical commitment enjoined by legitimate authority, shaping one’s conduct even while traveling and facing new encounters.
Ulūpī addresses Arjuna, stating that she already knows why he is roaming the earth and that his elder has instructed him to observe brahmacarya; this sets the context for a forthcoming interaction where his vow and purpose become morally significant.