Shloka 33
सुभद्राहरणम्
Subhadrā-haraṇa: Arjuna’s Taking of Subhadrā and the Dvārakā Assembly’s Response
निवर्तस्व महाबाहो कुरुष्व वचनं मम । न हि ते धर्मलोपो$5स्ति न च ते धर्षणा कृता,“अतः महाबाहो! मेरी बात मानो; वनवासका विचार छोड़ दो। न तो तुम्हारे धर्मका लोप हुआ है और न तुम्हारे द्वारा मेरा तिरस्कार ही किया गया है'
nivartasva mahābāho kuruṣva vacanaṃ mama | na hi te dharmalopo 'sti na ca te dharṣaṇā kṛtā ||
เพราะฉะนั้น โอ้ผู้มีพาหาอันเกรียงไกร จงหวนกลับและทำตามถ้อยคำของเราเถิด ธรรมของเจ้ามิได้พร่องลง และเจ้าก็มิได้ลบหลู่เราเลย ดังนั้นจงละความคิดที่จะออกไปอยู่ป่า
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ethical restraint and reconciliation: one should not rush into drastic vows like exile when dharma has not been compromised and no real insult has occurred; instead, one should heed wise counsel and preserve social and moral order.
Vaiśampāyana reports a moment of persuasion in which a respected speaker urges a heroic figure to abandon the plan of going to the forest, assuring him that his righteousness remains intact and that no affront has been committed.