Tilottamā, Sunda–Upasunda, and the Pāṇḍava Samaya (Ādi Parva 204)
दुर्योधनश्व कर्णश्व शकुनिश्चापि सौबल: । अधर्मयुक्ता दुष्प्रज्ञा बाला मैषां वच: कृथा:,दुर्योधन, कर्ण और सुबलपुत्र शकुनि--ये अधर्मपरायण, खोटी बुद्धिवाले और मूर्ख हैं; अतः इनका कहना न मानिये
duryodhanaś ca karṇaś ca śakuniś cāpi saubalaḥ | adharmayuktā duṣprajñā bālā mā eṣāṃ vacaḥ kṛthāḥ ||
วิทุระเตือนว่า “ทุรโยธนะ กรรณะ และศกุนีบุตรแห่งสุพละ—ล้วนยึดมั่นในอธรรม ปัญญาหลงผิด และคำปรึกษาอ่อนหัด ดังนั้นอย่าได้เชื่อถ้อยคำของพวกเขา”
विदुर उवाच
Do not accept counsel from those committed to adharma; ethical discernment matters more than status, eloquence, or power.
Vidura is cautioning the king (contextually Dhṛtarāṣṭra) against being swayed by the advice of Duryodhana, Karṇa, and Śakuni, portraying them as unrighteous and unreliable guides.