Shloka 16
Sundopasundayor Digvijayaḥ — The Conquests of Sunda and Upasunda
Nārada’s Account
तदिदं जीवित तेषां तव किल्बिषनाशनम् । सम्मन्तव्यं महाराज पाण्डवानां च दर्शनम्,अतः महाराज! पाण्डवोंका यह जीवित रहना और उनका दर्शन होना वास्तवमें तुम्हारे ऊपर लगे हुए कलंकका नाश करनेवाला है, ऐसा मानना चाहिये
tad idaṃ jīvitaṃ teṣāṃ tava kilbiṣa-nāśanam | sammantavyaṃ mahārāja pāṇḍavānāṃ ca darśanam ||
ภีษมะกล่าวว่า “มหาราชา การที่เหล่าปาณฑพยังมีชีวิตอยู่ และที่พระองค์ได้เห็นพวกเขา ย่อมควรนับว่าเป็นสิ่งที่ลบล้างมลทินแห่งความผิดที่ติดอยู่กับพระองค์”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma frames the Pāṇḍavas’ survival and the king’s opportunity to see them as an ethical turning point: a chance for the ruler’s moral stain (kilbiṣa) to be removed through right recognition, acceptance, and corrective action rather than denial or further harm.
Bhīṣma addresses a king (mahārāja) and urges him to interpret the Pāṇḍavas being alive—and coming into his presence—as a meaningful event that can undo blame and wrongdoing associated with past actions against them, encouraging a dharmic response toward the Pāṇḍavas.