Shloka 3
द्रौपदी-वरण-प्रत्ययः — Intelligence Reports and the Kaurava Court’s Response
असज्जमानकश्षु ततस्तरस्वी वृतो द्विजाग्रयैरभिपूज्यमान: । चक्राम वज्रीव दिते: सुतेषु सर्वेश्व देवे ऋषिभिश्न जुष्ट:,धृष्टद्युम्न बोले--महाराज! जिन विशाल एवं लाल नेत्रोंवाले, कृष्णमृगचर्मधारी तथा देवताके समान मनोहर रूपवाले तरुण वीरने श्रेष्ठ धनुषपर प्रत्यंचा चढ़ायी और लक्ष्यको वेधकर पृथ्वीपर गिराया था, वे किसीका भी साथ न करके अकेले ही बड़े वेगसे आगे बढ़े। उस समय बहुत-से श्रेष्ठ ब्राह्मण उन्हें घेरे हुए थे और उनकी भूरि-भूरि प्रशंसा कर रहे थे। सम्पूर्ण देवताओं तथा ऋषियोंसे सेवित देवराज इन्द्र जैसे दैत्योंकी सेनाके भीतर नि:शंक होकर विचरते हैं, उसी प्रकार वे नवयुवक वीर निर्भीक होकर राजाओंके बीचसे निकले
asajjamānakaś ca tataḥ tarasvī vṛto dvijāgryair abhipūjyamānaḥ | cakrāma vajrīva diteḥ suteṣu sarveśva deve ṛṣibhiś ca juṣṭaḥ ||
ธฤษฏทยุมน์กล่าวว่า—แล้ววีรหนุ่มผู้ว่องไวและทรงพลังนั้น มิได้ยึดติดกับฝ่ายใด ถูกพราหมณ์ผู้ประเสริฐล้อมไว้และได้รับการยกย่องสรรเสริญ จึงก้าวไปข้างหน้า. ดุจพระวัชรี (อินทรา) ผู้ได้รับการปรนนิบัติจากเหล่าเทพและฤๅษี เสด็จอย่างไม่หวาดหวั่นท่ามกลางหมู่โอรสแห่งทิติ (ไทตยะ) ฉันใด เขาก็ผ่านกลางหมู่กษัตริย์โดยไม่ลังเลฉันนั้น.
धृष्टह्ुम्न उवाच
Educational Q&A
The verse highlights fearless, purposeful action supported by dharmic approval: the hero advances without clinging to allies or hesitation, while the Brahmins’ praise and the Indra comparison frame his courage as ethically sanctioned strength rather than reckless aggression.
After a decisive feat (implied by the surrounding context), the young warrior moves forward alone and swiftly. Eminent Brahmins surround and honor him, and the narrator compares his confident passage through the crowd of kings to Indra moving unafraid among the Daityas.