Shloka 7
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
सम्पूर्णकोशा: किल मे मातर: पितरस्तथा । भयात् सर्वेषु लोकेषु नाधिजग्मु: परायणम्,जिनकी कोख भरी हुई थी, वे मेरी माताएँ और पितृगण भी भयके मारे समस्त लोकोंमें भागते फिरे; किंतु उन्हें कहीं भी शरण नहीं मिली त॑ वसिष्ठादय: सर्वे मुनयस्तत्र मेनिरे । तेजसा दीप्यमानं वै द्वितीयमिव भास्करम् उस समय वसिष्ठ आदि सभी मुनियोंको वहाँ तेजसे प्रकाशमान महर्षि पराशर दूसरे सूर्यके समान जान पड़ते थे
Ūrva uvāca | sampūrṇakośāḥ kila me mātaraḥ pitaras tathā | bhayāt sarveṣu lokeṣu nādhijagmuḥ parāyaṇam | tataḥ vasiṣṭhādayaḥ sarve munayas tatra menire | tejasā dīpyamānaṃ vai dvitīyam iva bhāskaram |
อูรวะกล่าวว่า “แม้แต่มารดาของข้า—ผู้มีครรภ์เต็ม—และบิดาของข้าด้วย ถูกความหวาดกลัวขับไล่ให้เร่ร่อนไปทั่วทุกโลก แต่ก็ไม่พบที่พึ่งแห่งใดเลย ครั้นแล้วเหล่าฤๅษีทั้งหลาย ณ ที่นั้น นำโดยวสิษฐะ ได้เห็นมหาฤๅษีผู้รุ่งโรจน์ด้วยเดชตบะ ประหนึ่งดวงอาทิตย์ดวงที่สอง”
ऑर्व उवाच
Educational Q&A
Fear can drive even the most protected or privileged into restless flight, yet true refuge is not found by mere movement across realms; it is associated with dharmic protection and the stabilizing presence of realized sages whose tejas inspires confidence and order.
Aurva describes a crisis in which his kin—mothers and fathers—flee in fear through various worlds without finding shelter. In that setting, the assembled sages led by Vasiṣṭha perceive a great seer blazing with spiritual radiance, compared to a second sun.