Shloka 22
अर्जुनस्य लक्ष्यवेधः
Arjuna’s Hitting of the Target at the Svayaṃvara
मा वधी: क्षत्रियांस्तात न लोकान् सप्त पुत्रक | दूषयन्तं तपस्तेज: क्रोधमुत्पतितं जहि,तात! क्षत्रियोंको न मारो। बेटा! भू आदि सात लोकोंका भी संहार न करो। यह जो क्रोध उत्पन्न हुआ है, वह (तुम्हारे) तपस्याजनित तेजको दूषित करनेवाला है, अतः इसीको मारो
mā vadhīḥ kṣatriyāṁs tāta na lokān sapta putraka | dūṣayantaṁ tapas-tejaḥ krodham utpatitaṁ jahi, tāta ||
วสิษฐะกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย อย่าฆ่ากษัตริย์นักรบทั้งหลายเลย และอย่าก่อความพินาศแก่เจ็ดโลกด้วย โทสะที่ผุดขึ้นนี้จะทำให้รัศมีแห่งตบะของเจ้ามัวหมอง เพราะฉะนั้นจงปราบโทสะนั้นเสีย”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true strength lies in conquering one’s own anger rather than destroying others. Anger corrupts the spiritual power (tejas) gained through austerity, and ethical restraint protects both social order (kṣatriyas) and cosmic stability (the ‘seven worlds’).
Vasiṣṭha addresses a younger, powerful figure who is inflamed with wrath and inclined toward mass violence against kṣatriyas. He urgently restrains him, warning that such rage could lead to catastrophic destruction, and redirects the ‘battle’ inward: the proper enemy to kill is the risen anger itself.