Shloka 27
कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
प्रतिजग्राह तां कन्यां महर्षिस्तपतीं तदा । वसिष्ठो5थ विसृष्टस्तु पुनरेवाजगाम ह,ब्रह्मर्षि वसिष्ठने उस कन्याको ग्रहण किया और वहाँसे विदा होकर वे तपतीके साथ पुनः उस स्थानपर आये, जहाँ विख्यातकीर्ति, कुरुवंशियोंमें श्रेष्ठ राजा संवरण कामके वशीभूत हो मन-ही-मन तपतीका चिन्तन करते हुए बैठे थे
pratijagrāha tāṃ kanyāṃ maharṣis tapatīṃ tadā | vasiṣṭho 'tha visṛṣṭas tu punar evājagāma ha ||
ครั้งนั้นมหาฤๅษีวสิษฐะรับกุลธิดาตปตีไว้ ครั้นได้รับอนุญาตให้ลาจากแล้ว ท่านพานางกลับไปยังสถานที่เดิม ที่ซึ่งพระราชาสํวรณะผู้เลื่องลือเกียรติยศ ยอดแห่งวงศ์กุรุ นั่งอยู่ด้วยถูกกามครอบงำ พลางรำพึงถึงตปตีอยู่ในพระทัย
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The episode highlights the dharmic role of a sage as mediator: personal desire in a king is to be guided and regularized through proper counsel and lawful marriage arrangements, rather than allowed to remain as uncontrolled obsession.
Vasiṣṭha formally accepts responsibility for the maiden Tapatī and, after being granted leave, returns with her to the place where King Saṃvaraṇa sits absorbed in thoughts of her, setting the stage for their meeting and the marriage arrangement.