Shloka 3
Amṛta-Pāna, Rāhu’s Detection, and the Sudarśana Intervention (अमृतपान-राहुप्रकाशन-सुदर्शनप्रयोगः)
अमोघबलमश्रानामुत्तमं जगतां वरम् | श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणपूजितम्,उग्रश्रवाजी कहते हैं--तपोधन! इसी समय कद्रू और विनता दोनों बहनें एक साथ ही घूमनेके लिये निकलीं। उस समय उन्होंने उच्चै:श्रवा नामक घोड़ेको निकटसे जाते देखा। वह परम उत्तम अश्वरत्न अमृतके लिये समुद्रका मन्थन करते समय प्रकट हुआ था। उसमें अमोघ बल था। वह संसारके समस्त अअभ्रोंमें श्रेष्ठ, उत्तम गुणोंसे युक्त, सुन्दर, अजर, दिव्य एवं सम्पूर्ण शुभ लक्षणोंसे संयुक्त था। उसके अंग बड़े हृष्ट-पुष्ट थे। सम्पूर्ण देवताओंने उसकी भूरि-भूरि प्रशंसा की थी
amoghabalam aśvānām uttamaṁ jagatāṁ varam | śrīmantam ajaraṁ divyaṁ sarvalakṣaṇapūjitam ||
“มีกำลังอันไม่เคยพลาด—เป็นยอดแห่งม้าทั้งหลาย และเป็นเลิศในหมู่สรรพชีวิตแห่งโลก—รุ่งเรือง ไร้ชรา เป็นทิพย์ และได้รับการสักการะเพราะครบพร้อมด้วยลักษณะมงคลทั้งปวง.” (นี่คือคำพรรณนาอุจไฉศรวัส ม้าสูงสุดที่บังเกิดจากการกวนสมุทรเพื่ออมฤต ซึ่งเหล่าเทพสรรเสริญด้วยความเป็นเลิศอันสมบูรณ์.)
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse models how excellence is recognized through auspicious qualities—strength, beauty, freedom from decay, and divine splendour—suggesting that true eminence is marked by enduring virtues worthy of honour.
The text praises and identifies Uccaiḥśravas, the supreme celestial horse (famed from the churning of the ocean for nectar), describing it as unmatched in power and endowed with all auspicious signs.