Shloka 3
Saudāsa
Kalmāṣapāda) Released by Vasiṣṭha; Return to Ayodhyā; Birth of Aśmaka (अश्मक-जन्म
कुन्त्युवाच चिररात्रोषिता: स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने । रममाणा: पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मन:,कुन्ती बोली--बेटा! हमलोग यहाँ इन महात्मा ब्राह्मणके घरमें बहुत दिनोंसे रह रहे हैं। इस रमणीय नगरमें हम आनन्दपूर्वक घूमे-फिरे और यहाँ हमें (पर्याप्त) भिक्षा भी उपलब्ध हुई
kunty uvāca cirarātroṣitāḥ smeha brāhmaṇasya niveśane | ramamāṇāḥ pure ramye labdhabhaikṣā mahātmanaḥ ||
กุนตีตรัสว่า “ลูกเอ๋ย เราพำนักอยู่ในเรือนของพราหมณ์ผู้ประเสริฐนี้มาช้านานแล้ว ในมหานครอันรื่นรมย์นี้ เราอยู่โดยผาสุก เที่ยวไปด้วยใจยินดี และยังได้ทานบิณฑบาตอย่างเพียงพอด้วย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic dependence on rightful means of livelihood during hardship: accepting hospitality with gratitude, living modestly, and sustaining oneself through bhaikṣā without entitlement—especially while remaining unobtrusive and disciplined in exile.
Kuntī addresses her son (contextually Bhīma) and notes that they have been residing for a long time in a brāhmaṇa’s home in a pleasant city, living quietly and obtaining adequate alms—setting the scene for the next developments in the local crisis that will call for action.