Shloka 22
Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
भीमसेनो<डपि तद् रक्ष: परिरभ्य महाभुज: । विस्फुरन्तं महाबाहुं विचकर्ष बलादू बली,महाबाहु बलवान् भीमसेनने भी उस विशाल भुजाओंवाले राक्षसको दोनों भुजाओंसे कसकर छातीसे लगा लिया और बलपूर्वक उसे इधर-उधर खींचने लगे। उस समय बकासुर उनके बाहुपाशसे छूटनेके लिये छटपटा रहा था
vaiśampāyana uvāca |
bhīmaseno 'pi tad rakṣaḥ parirabhya mahābhujaḥ |
visphurantaṃ mahābāhuṃ vicakarṣa balād balī ||
ฝ่ายภีมเสนผู้มีแขนกำยำก็โอบรัดรากษสนั้นแนบอกด้วยแขนทั้งสอง แล้วอาศัยกำลังอันมหาศาลลากกระชากอสูรผู้ดิ้นรนไปมาให้เอนเอียงไปทั่ว; บกาสูรจึงกระเสือกกระสนเพื่อหลุดพ้นจากวงแขนนั้น
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power is ethically meaningful when used to restrain and neutralize harm. Bhīma’s strength is portrayed as protective and disciplined—an instrument of dharma rather than mere aggression.
Bhīma seizes the rākṣasa in a crushing embrace, holding him chest-to-chest and dragging him about by force while the demon struggles to break free—an intensification of the combat where Bhīma gains physical control.