Shloka 7
Ādi Parva, Adhyāya 158 — Aṅgāraparṇa-saṃvāda and Gaṅgā-tīrtha Saṃghaṭṭa
Encounter at the Gaṅgā ford
यदर्थमिष्यते भार्या प्राप्त: सो<र्थस्त्वया मयि | कन्या चैका कुमारश्न॒ कृताहमनृणा त्वया,जिस उद्देश्यसे पत्नीकी अभिलाषा की जाती है, आपने वह उद्देश्य मुझसे सिद्ध कर लिया है। एक पुत्री और एक पुत्र आपके द्वारा मेरे गर्भसे उत्पन्न हो चुके हैं। इस प्रकार आपने मुझे भी उऋण कर दिया है
yadartham iṣyate bhāryā prāptaḥ so 'rthas tvayā mayi | kanyā caikā kumāraś ca kṛtāham anṛṇā tvayā ||
จุดหมายที่ผู้คนปรารถนาภรรยานั้น ท่านได้บรรลุแล้วโดยอาศัยข้าพเจ้า จากครรภ์ของข้าพเจ้าโดยท่าน ได้กำเนิดธิดาหนึ่งและบุตรชายหนึ่ง ดังนี้ท่านจึงได้ปลดเปลื้องข้าพเจ้าจากหนี้แห่งหน้าที่ (เรื่องสืบสกุล) ด้วย
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse frames marriage within dharma as carrying obligations (ṛṇa), especially the duty of continuing the family line. By begetting children, one is said to become anṛṇa—discharged of a key social-religious debt.
A Brahmin speaker addresses a man, stating that the man’s aim in seeking a wife has been achieved: a daughter and a son have been born from her womb, and therefore the wife considers herself to have fulfilled the expected obligation of producing offspring.