Shloka 25
Ādi Parva, Adhyāya 158 — Aṅgāraparṇa-saṃvāda and Gaṅgā-tīrtha Saṃghaṭṭa
Encounter at the Gaṅgā ford
तदिदं यच्चिकीर्षामि धर्म परमसम्मतम् । इष्टं चैव हितं चैव तव चैव कुलस्य च,अतः मैं जो यह कार्य करना चाहती हूँ, यह श्रेष्ठ पुरुषोंसे सम्मत धर्म है और आपके तथा इस कुलके लिये सर्वथा अनुकूल एवं हितकारक है
tad idaṃ yac cikīrṣāmi dharmaḥ paramasammataḥ | iṣṭaṃ caiva hitaṃ caiva tava caiva kulasya ca ||
“ฉะนั้น สิ่งที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะกระทำ เป็นหนทางแห่งธรรมที่บัณฑิตผู้สูงส่งรับรอง เป็นสิ่งพึงปรารถนาและเป็นคุณ—ทั้งแก่ท่านและแก่ตระกูลของท่าน”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The speaker frames intended action as dharma validated by the highest standards, emphasizing that true righteousness should be both ethically sanctioned and practically welfare-promoting—serving the good of an individual and the continuity of the family line.
A Brahmin speaker is persuading the listener by justifying a proposed course of action: it is not merely personally desired, but aligned with authoritative dharma and aimed at the listener’s benefit and the welfare of the listener’s entire kula (lineage).