Shloka 17
Ādi Parva, Adhyāya 158 — Aṅgāraparṇa-saṃvāda and Gaṅgā-tīrtha Saṃghaṭṭa
Encounter at the Gaṅgā ford
तां चैदहं न दित्सेयं त्वद्गुणैरुपबृंहिताम् । प्रमथ्यैनां हरेयुस्ते हविर्ध्वाड्क्षा इवाध्वरात्,आपके ही उत्तम गुणोंसे सम्पन्न अपनी इस पुत्रीको यदि मैं उन अयोग्य पुरुषोंके हाथमें न देना चाहूँगी तो वे बलपूर्वक इसे उसी प्रकार हर ले जायँगे, जैसे कौए यज्ञसे हविष्यका भाग लेकर उड़ जायेँ
tāṃ caid ahaṃ na ditsyeyaṃ tvad-guṇair upabṛṃhitām | pramathyaināṃ hareyus te havirdhvāṅkṣā ivādhvarāt ||
“และหากข้าปฏิเสธไม่ยกบุตรีผู้นี้—ผู้ได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยคุณความดีของท่าน—ให้แก่ชายผู้ไม่สมควรเหล่านั้น เขาย่อมจะฉุดกระชากนางไปด้วยกำลัง ดุจกาโฉบฉกส่วนหวิจากพิธียัญ”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic concern: when rightful guardianship and proper eligibility are ignored, the strong may resort to coercion. It condemns unworthy claimants and frames forced seizure as a moral disorder, likened to crows stealing sacred offerings.
A Brahmin explains that if he refuses to give his virtuous daughter to unworthy men, they may abduct her by force—just as crows snatch the oblation from a sacrifice—indicating social pressure and the threat of violence overriding proper marital norms.