Shloka 40
Vyāsa’s Counsel to the Concealed Pāṇḍavas; Śaṃkara’s Boon and the Predestination of Draupadī
Chapter 157
एषां चान्यतमत्यागो नृशंसो गर्लहितो बुध: । आत्मत्यागे कृते चेमे मरिष्यन्ति मया विना,इनमेंसे किसीका भी त्याग दिद्वानोंने निर्दयतापूर्ण तथा निन्दनीय बताया है और मेरे मर जानेपर ये सभी मेरे बिना मर जायूँगे
eṣāṃ cānyatamatyāgo nṛśaṃso garhito budhaiḥ | ātmatyāge kṛte ceme mariṣyanti mayā vinā ||
พราหมณ์กล่าวว่า “แม้ละทิ้งเพียงผู้หนึ่งในหมู่นี้ก็เป็นความโหดร้าย อันบัณฑิตติเตียนแล้ว และหากเราสละชีวิตของตน คนเหล่านี้ก็จักพินาศไปโดยปราศจากเรา”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
One must not abandon those who depend on one’s care; such neglect is judged cruel and blameworthy. Even self-sacrifice is questioned if it causes the death or ruin of dependents.
A brāhmaṇa argues against choosing any single dependent to be forsaken, stating that the wise condemn such a choice, and adds that if he himself dies, the others connected to him will also perish without his support.