Shloka 13
Vyāsa’s Counsel to the Concealed Pāṇḍavas; Śaṃkara’s Boon and the Predestination of Draupadī
Chapter 157
सा चिन्तये सदा पुत्र ब्राह्मणस्यास्य कि न््वहम् | प्रियं कुर्यामिति गृहे यत् कुर्युरुषिता: सुखम्,“इसलिये पुत्र! मैं सदा यही सोचती रहती हूँ कि इस ब्राह्मणका मैं कौन-सा प्रिय कार्य करूँ, जिसे किसीके घरमें सुखपूर्वक रहनेवाले लोग किया करते हैं
sā cintaye sadā putra brāhmaṇasyāsya kiṁ nv aham | priyaṁ kuryām iti gṛhe yat kuryur uṣitāḥ sukham ||
“เพราะฉะนั้น ลูกเอ๋ย แม่จึงครุ่นคิดอยู่เสมอว่า—แม่ควรทำกิจอันเป็นที่พอใจสิ่งใดแก่พราหมณ์ผู้นี้ ดังที่ผู้ไปอาศัยเรือนผู้อื่นอย่างผาสุกพึงทำเพื่อตอบแทนไมตรี”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharma of gratitude and active reciprocity: when one benefits from another’s shelter or support, one should consciously seek a fitting, pleasing service rather than merely enjoying comfort.
A woman (recounted by Vaiśampāyana) expresses her ongoing concern about how to please and repay an unnamed brāhmaṇa in whose household she is staying, asking what kind of helpful act a comfortable resident/guest would normally perform.