Shloka 5
Drupada’s Putrakāmeṣṭi: The Sacrificial Birth of Dhṛṣṭadyumna and Kṛṣṇā
आर्ये जानासि यद् दुःखमिह स्त्रीणामनजड्रजम् | तदिदं मामनुप्राप्तं भीमसेनकृतं शुभे,'आर्ये! स्त्रियोंकोी इस जगत्में जो कामजनित पीड़ा होती है, उसे आप जानती ही हैं। शुभे! आपके पुत्र भीमसेनकी ओरसे मुझे वही कामदेवजनित वष्ट प्राप्त हुआ है
ārye jānāsi yad duḥkham iha strīṇām anajaḍrajam | tad idaṃ mām anuprāptaṃ bhīmasenakṛtaṃ śubhe |
หิฑิมพากล่าวว่า “ข้าแต่ท่านสตรีผู้ประเสริฐ ท่านย่อมรู้ดีถึงความทุกข์ของสตรีในโลกนี้อันเกิดจากแรงปรารถนา โอ้ผู้เป็นมงคล ความทุกข์นั้นเองบัดนี้มาถึงข้าแล้ว—เพราะภีมเสน บุตรของท่าน”
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the painful consequences of kāma (desire) and frames it as a recognizable, ethically significant form of suffering—especially in the context of women—implying the need for restraint and responsibility for actions driven by passion.
A woman addresses another respected woman, stating that the well-known pain women endure due to desire has now befallen her, and she attributes this passion-born distress to the agency of Bhīmasena (the other woman’s son).