Shloka 17
Hiḍimbā’s Petition, Conditional Union with Bhīma, and the Birth-Naming of Ghaṭotkaca (आदि पर्व, अध्याय १४३)
एवमुक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवा: । प्रसन्नवदना भूत्वा तेडन्ववर्तन्त पाण्डवान्,पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरके इस प्रकार कहनेपर वे समस्त कुरुवंशी प्रसन्नचदन होकर पाण्डवोंके अनुकूल हो कहने लगे--'पाण्डुकुमारो! मार्गमें सर्वदा सब प्राणियोंसे तुम्हारा कल्याण हो। तुम्हें कहींसे किसी प्रकारका अशुभ न प्राप्त हो”
evaṃ uktās tu te sarve pāṇḍuputreṇa kauravāḥ | prasannavadanā bhūtvā te 'nuvavartanta pāṇḍavān ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เมื่อโอรสแห่งปาณฑุตรัสดังนั้น เหล่ากุรุทั้งปวงก็มีสีหน้าผ่องใสด้วยไมตรี เห็นพ้องและเข้าข้างฝ่ายปาณฑพ แล้วกล่าวคำอวยพรว่า “โอ้ ปาณฑุนันทนะ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านเสมอในหนทาง จากสรรพสัตว์ทั้งปวง และขออย่าให้อัปมงคลใด ๆ มาถึงท่านจากทิศใดเลย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid rivalry, dharmic speech can soften hearts: respectful address and self-restraint invite reconciliation, and goodwill is expressed through blessings that seek the welfare of all and the avoidance of harm.
After the Pāṇḍu-son (implicitly Yudhiṣṭhira) speaks to them, the Kauravas respond with pleased faces and agree to act in a manner favorable to the Pāṇḍavas, offering auspicious wishes for their safe journey and freedom from misfortune.