Hiḍimba’s Approach and Hiḍimbā’s Warning to Bhīmasena (हिडिम्बागमनम् / हिडिम्बा-भयवचनम्)
शृणु राजन्निदं तत्र प्रोच्यमानं मयानघ । न मे5 भ्यसूया कर्तव्या श्र॒ुत्वैतत् कुरुसत्तम,“निष्पाप नरेश! इस विषयमें मेरी कही हुई ये बातें सुनिये। कुरुवंशशिरोमणे! इसे सुनकर आप मेरे प्रति दोष-दृष्टि न कीजियेगा
śṛṇu rājann idaṃ tatra procyamānaṃ mayānagha | na me 'bhyasūyā kartavyā śrutvaitat kurusattama ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ผู้ปราศจากมลทิน โปรดสดับถ้อยคำที่ข้าพเจ้าจะกล่าวในเรื่องนี้เถิด โอ กุรุผู้ประเสริฐ ครั้นได้ฟังแล้ว ขออย่าทรงเพ่งโทษหรือระแวงข้าพเจ้าเลย”
वैशम्पायन उवाच
The verse models ethical communication: a narrator asks the listener to hear fully and refrain from fault-finding, emphasizing fair-minded listening and respect for truthful narration.
Vaiśampāyana addresses King Janamejaya, preparing to recount a sensitive or significant episode and requesting that the king not judge him harshly for what is being narrated.