Shloka 39
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
तद् युद्धमभवद् घोर सुमहाद्भुतदर्शनम् । सिंहनादस्वनं श्रुत्वा नामृष्पतत् पाकशासनि:,वह युद्ध अत्यन्त भयानक और देखनेमें बड़ा ही अद्भुत था। शत्रुओंका सिंहनाद सुनकर इन्द्रकुमार अर्जुन उसे सहन न कर सके
tad yuddham abhavad ghoraṁ sumahādbhutadarśanam | siṁhanādasvanaṁ śrutvā nāmṛṣyata pākaśāsaniḥ ||
ศึกนั้นทวีความน่าสะพรึงกลัว และภาพที่ปรากฏก็น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ครั้นได้ยินเสียงคำรามดุจสิงห์อันกึกก้องของศัตรู อรชุน—โอรสแห่งพระอินทร์ ผู้ปราบปากะ—ก็ทนมิได้
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of not shrinking from a rightful challenge: a warrior is expected to meet intimidation (the foes’ lion-roar) with steadfast courage and readiness to act, especially when honor and duty are at stake.
The narrator describes a fierce and astonishing battle-scene. The enemies raise a lion-like roar, and Arjuna—identified through Indra’s epithet—cannot bear the provocation, implying his immediate resolve to respond in combat.