Mahabharata 1.134.33 — Adi Parva, Adhyaya 134, Shloka 33
Vāraṇāvata-praveśa and Jatugṛha-saṃdeha
Entry into Vāraṇāvata and Suspicion of the Lac-House
ततोड<ब्रवीन्महाराज: प्रहृष्टेनान्तरात्मना | “राजन! आपके कुमार अस्त्र-विद्याकी शिक्षा प्राप्त कर चुके हैं। कुरुश्रेष्ठ॒ यदि आपकी अनुमति हो तो वे अपनी सीखी हुई अस्त्र-संचालनकी कलाका प्रदर्शन करें'। यह सुनकर महाराज धृतराष्ट्र अत्यन्त प्रसन्नचित्तसे बोले
tato 'bravīn mahārājaḥ prahṛṣṭenāntarātmanā | baddhakakṣau mahābāhū pauruṣe paryavasthitau | bṛṃhantau vāsitāhetoḥ samadāv iva kuñjarau ||
ครั้นแล้วพระราชา (ธฤตราษฏระ) ผู้ปีติยินดีในดวงใจได้ตรัสขึ้น สองมหาพาหุรัดผ้าคาดเอวแน่น ยืนประจันหน้ากันด้วยความมุ่งมั่นจะแสดงเดชานุภาพ และเปล่งเสียงคำรามดังก้อง ประหนึ่งช้างพลายสองเชือกที่กำลังคลุ้มคลั่งด้วยมันฮา ร้องก้องเพื่อแย่งช้างพัง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of disciplined readiness: training culminates in controlled public demonstration of skill, yet it also warns—through the rut-elephant simile—how prowess can slide into competitive intoxication if not governed by restraint and dharma.
In the royal setting, the two young princes stand opposite each other, fully prepared to exhibit their martial abilities. Their loud roars and tense posture are compared to two musth elephants about to clash over a female, emphasizing intensity and rivalry.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.