Shloka 27
Ādi Parva, Adhyāya 115 — Mādri’s request; invocation of the Aśvins; birth and naming of the Pāṇḍavas
तस्मिन्नेव महाबाहुर्जज्ञे भीमो5पि वीर्यवान् । स जातमात्र एवाथ धृतराष्ट्रसुतो नृप,दुर्योधनके जन्मका समाचार परम बुद्धिमान् भीष्म तथा विदुरजीको बताया गया। जिस दिन दुर्धर्ष वीर दुर्योधनका जन्म हुआ, उसी दिन परम पराक्रमी महाबाहु भीमसेन भी उत्पन्न हुए। राजन! धृतराष्ट्रका वह पुत्र जन्म लेते ही गदहेके रेंकनेकी-सी आवाजमें रोने-चिल्लाने लगा। उसकी आवाज सुनकर बदलेमें दूसरे गदहे भी रेंकने लगे। गीध, गीदड़ और कौए भी कोलाहल करने लगे
tasminneva mahābāhur jajñe bhīmo 'pi vīryavān | sa jātamātra evātha dhṛtarāṣṭrasuto nṛpa ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ในวันนั้นเอง ข้าแต่พระราชา ภีมผู้มีแขนกำยำก็ถือกำเนิด เป็นวีรบุรุษผู้ทรงพละกำลังยิ่ง แต่ทันทีที่โอรสของธฤตราษฏระลืมตาดูโลก ข้าแต่นฤป ลางร้ายก็ปรากฏขึ้นรอบด้าน—ประหนึ่งบอกว่าการเกิดนั้นจะก่อความปั่นป่วนแก่ระเบียบธรรมะและเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความขัดแย้ง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a moral-psychological contrast: great power can arise in the same moment on opposing sides, but the ethical trajectory (dharma or adharma) is hinted through narrative framing and later omens. It prepares the reader to see the coming war not as sudden, but as rooted in character and consequence from the very beginning.
Vaiśampāyana reports that Bhīma is born on the very day Dhṛtarāṣṭra’s son is born. The broader passage (as preserved in the Gītā Press context) continues with the newborn Dhṛtarāṣṭra-putra’s inauspicious cries and disturbances among animals and birds, functioning as foreshadowing of future turmoil.