Shloka 8
Kuntī’s Appeal for Progeny and the Vyuṣitāśva–Bhadrā Precedent (कुन्ती-पाण्डु संवादः; व्युषिताश्व-भद्रा आख्यानम्)
व्रीडमाना स््र॒जं कुन्ती राज्ञ: स्कन्धे समासजत् । त॑ निशम्य वृतं पाण्डुं कुन्त्या सर्वे नराधिपा:,कुन्तीने लजाते-लजाते राजा पाण्डुके गलेमें जयमाला डाल दी। सब राजाओंने जब सुना कि कुन्तीने महाराज पाण्डुका वरण कर लिया, तब वे हाथी, घोड़े एवं रथों आदि वाहनोंद्वारा जैसे आये थे, वैसे ही अपने अपने स्थानको लौट गये। राजन! तब उसके पिताने (पाण्डुके साथ शास्त्रविधिके अनुसार) कुन्तीका विवाह कर दिया
vrīḍamānā srajaṃ kuntī rājñaḥ skandhe samāsajat | taṃ niśamya vṛtaṃ pāṇḍuṃ kuntyā sarve narādhipāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— ด้วยความเอียงอาย กุนตีจึงคล้องพวงมาลัยเลือกคู่ไว้บนบ่าของพระราชา ครั้นบรรดากษัตริย์ผู้มาชุมนุมได้ยินว่ากุนตีเลือกพระปาณฑุแล้ว ต่างก็ถอยกลับไปยังแว่นแคว้นของตน พร้อมช้าง ม้า และรถศึกดังที่มาถึงแต่แรก ต่อจากนั้น บิดาของนางได้ประกอบพิธีอภิเษกสมรสกุนตีกับปาณฑุตามแบบแผนที่บัญญัติไว้
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma in public royal life: a spouse-choice is made openly and then formalized through prescribed rites, emphasizing modesty, social order, and legitimacy in marriage.
At the choice ceremony, Kuntī shyly places the garland on Pāṇḍu, signaling her selection. The other kings accept the outcome and depart, and Kuntī’s father then completes the marriage according to ritual law.