Kuntī’s Appeal for Progeny and the Vyuṣitāśva–Bhadrā Precedent (कुन्ती-पाण्डु संवादः; व्युषिताश्व-भद्रा आख्यानम्)
ततः सा कुन्तिभोजेन राज्ञा55हूय नराधिपान् । पित्रा स्वयंवरे दत्ता दुहिता राजसत्तम,राजेन्द्र! तब कन्याके पिता राजा कुन्तिभोजने उन सब राजाओंको बुलाकर अपनी पुत्री पृथाको स्वयंवरमें उपस्थित किया
tataḥ sā kuntibhojena rājñā hūya narādhipān | pitrā svayaṃvare dattā duhitā rājasattama rājendra |
ครั้นแล้วพระเจ้ากุนติภোজทรงเชิญบรรดากษัตริย์อื่น ๆ มาประชุม; และในพิธีสวยัมวร—โอ กษัตริย์ผู้ประเสริฐ โอ ราชาเหนือราชาทั้งปวง—พระบิดาทรงยกพระธิดา “ปฤถา” ให้เป็นชายา
वैशम्पायन उवाच
Royal and familial dharma requires that marriage alliances be arranged through recognized, publicly accountable customs (here, a svayaṃvara), ensuring social legitimacy, protection of lineage, and ethical governance rather than private or coercive union.
Vaiśampāyana narrates that King Kuntibhoja convenes many rulers and, in the setting of his daughter’s svayaṃvara, formally gives his daughter Pṛthā (later known as Kuntī) in marriage.