Shloka 14
Pāṇḍu’s Marriages, Conquests, and Triumphal Return (पाण्डोर्विवाह-विजय-प्रत्यागमनम्)
पाराशर्यों महायोगी स बभूव महानृषि: । कन्यापुत्रो मम पुरा द्वैपायन इति श्रुत:,“उस गर्भसे पराशरजीके पुत्र महान् योगी महर्षि व्यास प्रकट हुए। वे ही द्वैपायन नामसे विख्यात हैं। वे मेरे कन्यावस्थाके पुत्र हैं
pārāśaryo mahāyogī sa babhūva mahānṛṣiḥ | kanyāputro mama purā dvaipāyana iti śrutaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—จากครรภ์นั้นได้บังเกิดปาราศรยะ มหโยคีและมหาฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ เขาเป็นที่เลื่องลือในนามว่า ทไวปายนะ (วยาสะ) และเขาเป็นบุตรของข้าซึ่งกำเนิดเมื่อข้ายังเป็นสาวพรหมจารี
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the sanctity of spiritual attainment and lineage: a great sage may arise from unconventional circumstances, and true renown rests on realized wisdom (mahāyogī, mahānṛṣi) rather than social status.
Vaiśampāyana identifies the child born from that union as Pārāśarya—later famed as Dvaipāyana (Vyāsa)—and notes that he was born to him while he was still a maiden, establishing Vyāsa’s origin and celebrated identity.