Shloka 29
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
सतुतंपितरं दृष्टवा मोहयामास मायया | सम्मोहा तु ततः क्षिप्रं तत्रैवान्तरधीयत,बालकने अपने पिताको देखकर उन्हें मायासे मोहित कर दिया और मोहित कर दिया और मोहित करके शीघ्र वहीं अन्तर्धान हो गया
sa tu taṃ pitaraṃ dṛṣṭvā mohayāmāsa māyayā | sammohāt tu tataḥ kṣipraṃ tatraivāntaradhīyata ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เมื่อเห็นบิดา เด็กนั้นก็ใช้ฤทธิ์มายาทำให้บิดาหลงมัว; ครั้นทำให้ตกอยู่ในความลุ่มหลงสิ้นเชิงแล้ว ก็อันตรธานหายไปอย่างรวดเร็ว ณ ที่นั้นเอง।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and psychological danger of māyā (illusion): when perception is manipulated, judgment becomes unreliable, and one may act from confusion rather than dharmic clarity.
A boy sees his father, uses māyā to bewilder him, and then immediately disappears on the spot, leaving the father in a state of complete confusion.