Shloka 13
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
स देवराजसदृशो धर्मज्ञ: सत्यवागृजु: । दानधर्मतपोयोगाच्छ़िया परमया युतः,वे देवराज इन्द्रके समान पराक्रमी, धर्मज्ञ, सत्यवादी तथा सरल थे। दान, धर्म और तपस्या तीनोंके योगसे उनमें दिव्य कान्तिकी वृद्धि हो रही थी
sa devarājasadṛśo dharmajñaḥ satyavāg ṛjuḥ | dānadharmatapoyogāc chriyā paramayā yutaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—พระองค์ประหนึ่งพระอินทร์ราชาแห่งเทวะ ทรงรู้ธรรมะ ตรัสสัตย์ และทรงตรงไปตรงมา ด้วยการประกอบทาน ธรรมะ และตบะร่วมกัน พระองค์จึงทรงประกอบด้วยศรีอันสูงสุด และรัศมีทิพย์ของพระองค์ก็ยิ่งทวีเพิ่มขึ้นโดยลำดับ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal of leadership: a person becomes truly illustrious not merely by power but by knowing dharma, speaking truth, being straightforward, and cultivating splendor through the integrated practice of generosity, righteous conduct, and austerity.
Vaiśampāyana is describing a noble figure’s qualities, likening him to Indra and emphasizing his moral character and the divine radiance that arises from his disciplined virtues.