Shloka 54
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
तपसा ब्रद्म॒चर्येण व्यस्य वेदं सनातनम् । इतिहासमिमं चक्रे पुण्यं सत्यवतीसुत:,सत्यवतीनन्दन भगवान् व्यासने अपनी तपस्या एवं ब्रह्मचर्यकी शक्तिसे सनातन वेदका विस्तार करके इस लोकपावन पवित्र इतिहासका निर्माण किया है
tapasā brahmacaryeṇa vyasya vedaṁ sanātanam | itihāsam imaṁ cakre puṇyaṁ satyavatīsutaḥ ||
ด้วยเดชแห่งตบะและพรหมจรรย์ วยาสผู้เป็นโอรสแห่งสัตยวตีได้จัดระเบียบและขยายพระเวทอันเป็นนิรันดร์ และได้รจนาประวัติศักดิ์สิทธิ์นี้ อันชำระโลกให้ผ่องใส
Educational Q&A
Spiritual authority and ethical clarity arise from self-discipline: through tapas and brahmacarya, Vyāsa becomes fit to organize revealed knowledge (the Veda) and to compose an itihāsa that purifies and guides society in dharma.
The text introduces the origin and sanctity of the Mahābhārata by crediting Vyāsa—identified as Satyavatī’s son—with arranging the eternal Veda and composing this holy history, establishing the work’s scriptural and moral stature.