Shloka 40
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
एवमेतदनाद्यन्तं भूतसंहारकारकम् । अनादिनिधन लोके चक्र सम्परिवर्तते,इस प्रकार यह अनादि और अनन्त काल-चक्र लोकमें प्रवाहरूपसे नित्य घूमता रहता है। इसीमें प्राणियोंकी उत्पत्ति और संहार हुआ करते हैं। इसका कभी उद्धव और विनाश नहीं होता
evam etad anādy-antaṁ bhūta-saṁhāra-kārakam | anādi-nidhanaṁ loke cakraṁ samparivartate ||
ดังนี้กงล้อแห่งกาลอันไร้เบื้องต้นและไร้เบื้องปลาย—เป็นเหตุแห่งการรวบคืนสรรพภพ—ย่อมหมุนเวียนในโลกอย่างไม่ขาดสาย ภายในกระแสนั้นเอง สรรพชีวิตย่อมเกิดและดับ; มันไม่มีจุดเริ่ม และไม่มีความพินาศสุดท้าย
Educational Q&A
The verse teaches that the world is governed by an eternal, beginningless and endless cycle (cakra) in which beings are repeatedly born and dissolved. Recognizing this cosmic rhythm encourages detachment from transient gains and losses and respect for the larger order (niyati/kāla) that frames human action.
The text pauses to state a general truth about the revolving wheel of time in the world: creation and destruction of beings occur within it, and the cycle itself is described as without origin or end. It functions as a reflective, philosophical remark rather than a specific action scene.