Shloka 4

Adhyaya 87 — Saṃsāra-viṣa-kathana: Ājñā-śakti, Māyā-bandha, and Mokṣa by Prasāda

Devanagari script

बन्धमोक्षौ न चैवेह मम स्वेच्छा शरीरिणः अकर्तज्ञः पशुर्जीवो विभुर्भोक्ता ह्यणुः पुमान्

Transliteration

bandhamokṣau na caiveha mama svecchā śarīriṇaḥ akartajñaḥ paśurjīvo vibhurbhoktā hyaṇuḥ pumān

Translation

ความผูกพันและความหลุดพ้น มิใช่เพียงความประสงค์ของเราผู้ทรงกาย ณ ที่นี้ ชีวะคือปศุ—ผู้ไม่รู้ผู้กระทำ แม้สำคัญตนว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่และผู้เสวยสุข แต่แท้จริงปุรุษเป็นเพียงอณุ คืออัตตาอันจำกัด

Word by Word

• bandha-mokṣau: bondage and liberation

• na ca eva iha: not indeed here (in reality)

• mama: for Me / Mine

• sva-icchā: mere personal whim / arbitrary choice

• śarīriṇaḥ: of the embodied one

• akartajñaḥ: not knowing the true agent (ignorant of the real doer)

• paśuḥ: the bound soul (pashu)

• jīvaḥ: individual living self

• vibhuḥ: (imagined as) all-powerful / independent

• bhoktā: enjoyer / experiencer

• hi: indeed

• aṇuḥ: atomic, finite, limited

• pumān: person / soul

Speaker

Suta Goswami (narrating Shiva-tattva doctrine to the sages of Naimisharanya)